11 scen filmowych inspirowanych obrazami – cz. 1

Każdy artysta jest skłonny zanurzyć się w studni poezji i sztuki by czerpać z nich inspirację, ale zdarzają się i bezpośrednie odniesienia. Poniższa lista porównuje sceny jedenastu scen filmowych z obrazami, które bezpośrednio je zainspirowały.

Grosze z nieba (1981), Herbert Ross | Nocne Marki (1942), Edward Hopper

Herbert Ross nie był jedynym twórcą, który zainspirował się dziełem Hoppera. Obraz namalowany po japońskim ataku na Pearl Harbor doczekał się setek reinterpretacji i odniesień w popkulturze: nawiązywali do niego m.in. Wim Wenders, Ridley Scott, Tom Waits czy autorzy “Simpsonów”.

Sny (1990), Akira Kurosawa | Pole pszenicy z krukami (1890), Vincent Van Gogh

Podobnie jak “Nocne marki”, także obrazy van Gogha mają swoje stałe miejsce w kulturze masowej. Kurosawa sięgnął po jedną z ostatnich prac holenderskiego artysty; niektórzy badacze twierdzą nawet, że obraz przedstawia miejsce, w którym van Gogh odebrał sobie życie.

Hipnotyzer (2012), Lasse Hallström | Świat Krystyny (1948), Andrew Wyeth

Andrew Wyeth znacznie przyczynił się do utrwalenia idyllicznego wizerunku amerykańskich krajobrazów w ogólnej świadomości; patrząc na “Świat Krystyny” i inne pejzaże jego autorstwa nietrudno jednak dopatrzyć się dwuznaczności i nieokreślonego bliżej niepokoju.

Prezydent (1919), Carl Theodore Dreyer | Matka Whistlera (1871), James McNeill Whistler

Portret Anny McNeill Whistler – dziś jeden z najsłynniejszych amerykańskich obrazów – długo czekał na swoje uznanie. Choć Carl Theodor Dreyer inspirował się nim jeszcze w epoce kina niemego, szeroką rozpoznawalność zyskał dopiero w latach 30. XX wieku, kiedy poczta Stanów Zjednoczonych wyemitowała go na okolicznościowym znaczku na Dzień Matki.

Piąty element, Luc Besson | Strzaskana kolumna, Frida Kahlo

Kostium filmowej Leeloo jest odwzorowaniem gorsetu, który Frida “nosi” na jednym ze swoich najsłynniejszych autoportretów: “Strzaskana kolumna” wyraża fizyczne i psychiczne cierpienie malarki po wypadku drogowym, który niemal pozbawił ją życia.

Młyn i krzyż (2011), Lech Majewski | Procesja na Kalwarię (1564), Pieter Bruegel

Znakomicie przyjęty przez krytykę “Młyn i krzyż” to wyjątkowy przykład dialogu różnorodnych środków wyrazu artystycznego: film jest adaptacją eseju Michaela Gibsona “The Mill and The Cross”, poświęconemu właśnie obrazowi Bruegela.

Maria Antonina (2006), Sophia Coppola | Napoleon przekraczający Alpy (1801), Jacques-Louis David

Choć słynny obraz Jacquesa-Louisa Davida przedstawia Napoleona, Sophia Coppola przeniosła go na ekran w osobie hrabiego Fersena; w rolę kochanka Marii Antoniny wcielił się Jamie Dornan.

Labirynt fauna (2006), Guillermo del Toro | Saturn pożerający własne dzieci (1819-1823), Francisco Goya

Przerażająca postać na obrazie Goi to mitologiczny Saturn – bóg czasu, który pozbawił mocy panowania nad światem własnego ojca. Upadający Coleos rzucił na syna klątwę, w myśl której także Saturn miał zostać obalony przez swoje dziecko; ten, zdjęty strachem, pożerał swoich potomków tuż po urodzeniu.

Melancholia (2011), Lars von Trier | Ofelia (1851), John Everett Millais

“Ofelia” Millaisa to ikona twórczości grupy prerafaelitów – stowarzyszenia założonego w połowie XIX w. przez grupę studentów Królewskiej Akademii Sztuki w Londynie, którzy zbuntowali się przeciwko wiktoriańskiemu akademizmowi w sztuce. Jako przeciwwagę proponowali program sztuki “odrodzonej moralnie”, nawiązującej stylem do twórczości mistrzów włoskiego renesansu.

Przygody barona Munchausena (1988), Terry Gilliam | Narodziny Venus (1486), Botticelli

Klasyczne dzieło Botticellego także gości na stałe w kulturze masowej i grafikach użytkowych: postać Wenus można było oglądać m.in. na włoskiej monecie 10 eurocentów, w kampanii reklamowej programu Adobe Illustrator 10, a nawet w jednym z odcinków animacji BoJack Horseman!

Django (2012), Quentin Tarantino | Portret Jonathana Buttle’a (1779), Thomas Gainsborough

Ubranie chłopca z portretu znanego także pod tytułem “The Blue Boy” posłużyło jako wzór kostiumu, który w westernie Quentina Tarantino nosi Jamie Foxx. Pierwszy scenariusz zakładał jasnobłękitny kolor materiału; kostiumografka przekonała jednak Tarantino do zmiany zdania, podsuwając mu do obejrzenia kopię obrazu Gainsborougha.

Znacie jeszcze jakieś odniesienia? Piszcze w komentarzach! Koniecznie zobaczcie też część drugą 🙂

Zostaw komentarz

2 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
trackback
11 scen filmowych inspirowanych obrazami - cz. 2 - KuKulturze.pl

[…] Ci się artykuł? Zobacz część pierwszą […]

trackback
Jak przygotować się do matury z historii sztuki? - KuKulturze.pl

[…] ZOBACZ 11 SCEN FILMOWYCH INSPIROWANYCH OBRAZAMI […]