5 ciekawostek z życia i twórczości Keitha Haringa

Haring stał się rozpoznawalny dzięki pop-artowej stylistyce swoich prac. Szczyt sławy osiągnął w latach 80., przeplatając się w świecie sztuki na równi z Warholem, Yoko Ono i Madonną. Poznajcie go bliżej!

NIE UMIAŁ ZNALEŹĆ SOBIE MIEJSCA W ŚWIECIE SZTUKI

Chociaż Haring fascynował się sztuką od dziecka, jego droga do artystycznego świata była pokrętna. Spędził dwa semestry studiując na Ivy School of Professional Art, ale porzucił naukę, gdy zdał sobie sprawę, że grafika nie jest dla niego. Następnie podjął pracę jako konserwator w Pittsburgh Arts and Crafts Center, gdzie miał styczność z artystami jakimi jak Christo, co skłoniło go do rozwoju w kierunku sztuki publicznej. Kontynuując naukę we własnym zakresie, ostatecznie zapisał się do School of Visual Arts w Nowym Jorku. To tutaj zaczął rozwijać głębokie więzi z alternatywną sceną artystyczną i pielęgnować przyjaźnie z artystami takimi jak Futura 2000, Kenny Scharf i Jean-Michel Basquiat.

BYŁ KILKUKROTNIE KARANY ZA WANDALIZM NA STACJACH METRA

Keith wzbijał się na szczyt w okresie, gdy w Nowym Jorku prężnie rozwijała się podziemna scena graffiti i sztuki ulicznej, a artyści zaczęli organizować własne wydarzenia – poza tradycyjnym systemem galerii. Zainspirowany Haring zaczął używać metra w Nowym Jorku jako swojego „laboratorium”.

Chociaż jego rysunki pop-art różniły się znacznie od tradycyjnych graffiti, znaczna część ducha street artu była taka sama. W latach 1980–1985 stworzył setki swoich „rysunków metra”, używając białej kredy do rysowania na nieużywanych panelach reklamowych. Z czasem działania te osiągnęły status performancu, a podróżni często gromadzili się, aby oglądać Haringa w pracy.

Projekt nie był pozbawiony ryzyka – Keith był kilkukrotnie aresztowany za akt wandalizmu, ale i szybko wypuszczany, ponieważ kredowe rysunki powodowały niską szkodę społeczną.

Zdjęcia z metra stały się sprawą medialną i zaczęły ukazywać się za pośrednictwem czasopism oraz telewizji. Związałem się z Nowym Jorkiem i sceną hip-hopową, która dotykała graffiti, muzyki rap oraz break dance. To było dla mnie niezwykle interesujące, że moje prace docierały do różnego rodzaju ludzi, z różnych poziomów, z różnych środowisk.

Keith Haring

WYKORZYSTYWAŁ SWOJĄ SZTUKĘ DO ZWRÓCENIA UWAGI NA PROBLEMY SPOŁECZNE

Od samego początku Haring wykorzystywał swoją sztukę do dyskusji na tematy o znaczeniu społecznym i politycznym. Jego prace szczególnie często dotyczą tematów homoseksualizmu i AIDS – miało to ogromne znaczenie dla artysty, ponieważ sam został zdiagnozowany w 1988 roku. Używał swojej ikonografii jako sposobu na rozpowszechnienie świadomości w czasach, gdy niewiele było wiadomo o tym wirusie.

he Marriage of Heaven and Hell, Keith Haring, 1984

DZIAŁAŁ CHARYTATYWNIE

Haring często tworzył malowidła ścienne w szpitalach i domach dziecka. W 1989 r. założył fundację, która miała na celu wspomóc finansowanie organizacji wspierających walkę z AIDS oraz programy dla dzieci.

PRZYJAŹNIŁ SIĘ Z MADONNĄ I WARHOLEM

Keith zaprzyjaźnił się z wieloma ważnymi artystami w swojej epoce i pozostawał blisko nich przez całe życie. Po śmierci Haringa w 1990 roku Madonna przekazała wszystkie dochody z koncertu otwierającego trasę koncertową Blonde Ambition na cele charytatywne związane z AIDS, na jego cześć. Kolejną kluczową postacią w życiu Haringa był Andy Warhol. Spędzali ze sobą wiele czasu inspirując się wzajemnie.

Choć kariera Haringa była krótka (zmarł na komplikacje związane z AIDS w 1990 r. w wieku 31 lat), jego dziedzictwo przetrwało. Stał się ikoną społeczności LGBT oraz pokazał, że możliwe było zrównoważenie życia artystycznego, aktywizmu politycznego i działalności charytatywnej bez poświęcania sukcesu.

Zostaw komentarz