Pracownie znanych artystów vs. ich twórczość – cz. III

Zastanawialiście się kiedyś jak wyglądały pracownie najbardziej znanych artystów na świecie? Czy dzieła, które w nich stworzono odzwierciedlają przestrzeń, w której powstały? Przekonajcie się sami!

Yves Klein

Tworzył obrazy, rzeźby, instalacje, fotografie, scenografie teatralne i filmowe, ale międzynarodowe uznanie zdobył jako pierwszy twórca monochromów. Klein swój ulubiony malarski kolor – matową ultramarynę – opatentował pod nazwą International Klein Blue. Zasłynął jako autor obrazów malowanych bez użycia pędzla, a za „narzędzie” służyły mu ciała nagich modelek, które po pokryciu farbą pozostawiały odciski na papierze albo płótnie.

Roy Lichtenstein

Początkowo malował w stylu abstrakcyjnego ekspresjonizmu, który triumfował wówczas w amerykańskiej sztuce. Wkrótce jego inspiracją stały się komiksy, reklamy i motywy z malarstwa innych artystów. Ostatecznie jego styl opracowany na początku lat 60. podniósł komiksową technikę graficzną do „sztuki wysokiej”. Przed śmiercią Lichtenstein eksperymentował jeszcze z konwencjami tradycyjnych chińskich krajobrazów, do końca przesuwając granice własnego języka wizualnego.

Joan Miró

Miró czerpał swe inspiracje z surrealizmu i dadaizmu, choć on sam nie przyznawał się do przynależności do żadnego ruchu artystycznego rozwijanego w Europie między I a II Wojną światową. Uważano go za surrealistę z powodu jego zainteresowania rysunkiem „automatycznym” i częstego użycia symboliki kojarzącej się ze sferą seksu (np. owali z emanującymi z nich falistymi liniami).

Paul Klee

Był malarzem urodzonym w Szwajcarii, z unikalnym stylem, na który wpływ miał ekspresjonizm, kubizm, surrealizm i orientalizm. Jego pisemne kolekcje wykładów oraz pisma na temat form i teorii projektowania są uważane za ważne dla sztuki współczesnej tak samo, jak prace pisane przez Leonarda da Vinci były istotne dla renesansu. Chociaż Klee jest obecnie okrzyknięty mistrzem teorii kolorów, początkowo czerpał z czerni i bieli mówiąc, że nigdy nie zostanie malarzem.

Gustave Boulanger

W 1845 roku po raz pierwszy odwiedził Algierię i zainteresował się orientem. Jego obrazy odzwierciedlają kulturowe szczegóły i stanowią przykład sztuki akademickiej, zwłaszcza malarstwa historycznego.

Jackson Pollock

Został powszechnie zauważony ze względu na jego technikę nalewania i rozpryskiwania płynnej farby na poziomą powierzchnię, umożliwiając mu oglądanie i malowanie płótna ze wszystkich stron. Nazywano to także „malarstwem akcji”, ponieważ używał siły całego swojego ciała do malowania, często w szalonym stylu tańca. Ta skrajna forma abstrakcji podzieliła krytyków: niektórzy chwalili bezpośredniość i płynność tworzenia, podczas gdy inni wyśmiewali losowe efekty.

Interesujące? Zobacz część pierwszą oraz część drugą.

Zostaw komentarz