Dominika Skwara, ur. w 1991 we Wrocławiu. Studentka kulturoznawstwa na specjalizacji komunikacja i media. Fotografii uczę się sama oraz czerpiąc z wiedzy starszych, bardziej doświadczonych fotografów. Szkołę fotograficzną mam dopiero w luźnych raczej planach. Mam nadzieję je zrealizować, gdyż dobrze by było nabrać dyscypliny w tworzeniu, zarazem poszerzając swoje horyzonty, ale różnie to w życiu bywa – zobaczymy. Przygodę z fotografią zaczęłam w wieku nastoletnim, przerzucając się z rysunku. Sztuki wizualne i wrażliwość ludzi tworzących towarzyszyły mi w najbliższym otoczeniu od lat najmłodszych, ze względu na artystyczne wykształcenie ojca i humanistyczne wykształcenie mamy.

W fotografii pociąga mnie możliwość połączenia swojego wewnętrznego postrzegania ze światem zastanym. Przez fotograficzną perspektywę na otoczenie szukam adaptacji z rzeczywistością. Najlepiej sprawdzam się w fotografii kreacyjnej, „reżyserowanej”, a także w portretach – „gęba ludzka w niesamowity sposób mnie interesuje”. Najchętniej fotografuję kobiety. Lubię pokazywać kobiecość z pazurem, jak i tę delikatną. Lubię, gdy osoba przed obiektywem wciela się w rolę postaci z baśni, której pomysłodawcą jestem ja, ale tworzymy ją razem. Uwielbiam, gdy uda mi się uchwycić moment niepohamowanej emocji, sprawia mi dziką satysfakcję, gdy ktoś ma ochotę się przede mną obnażyć (nie tylko fizycznie, he, he). Na otaczające mnie elementy ludźmi nie będącymi oczywiście również patrzę fotograficznie. Zauważam u siebie, że im jestem starsza, tym większą uwagę skupiam na szczegółach i częściej celuję obiektywem w przyrodę i architekturę. Poza tym oprócz człowieka najwdzięczniejszymi modelami są dla mnie koty.

www.facebook.com/DominikaSwrPhotography